Your awesome Tagline

0 notas

1. Fotografía para periódico local. El recién elegido Papa, Don Julián Barrio, pasó gran parte de vida dedicado al Seminario Mayor de Santiago de Compostela. 

2. Fotografía para agencia. Los turistas se agolpan delante de la catedral tras conocer que el arzobispo de Santiago de Compostela, D. Julián Barrio, ha sido elegido como nuevo Papa esta misma mañana.

0 notas

BARCELONA ENGANCHADA Á TELEFONÍA

O pago mediante móbil será unha realidade en verán

Barcelona sempre está de gala, pero máis dende que acolle o Congreso de telefonía móbil máis importante do mundo, o Mobile World Congress (MWC). Esta convención que comezou este luns na Gran Vía catalana, ten o obxectivo de superar os 70.000 visitantes de máis de 200 países e deixar na cidade arredor dun 300 millóns de euros.  O día máis forte foi o martes, día no que entregou os GSMA Global Mobile Awards, os Óscar da telefonía, que premian as mellores innovacións da industria. Tan forte que algúns botan un pequeno descanso entre móbiles e tecnoloxía.

Polo momento, unha das máis destacadas novidades expostas no Congreso e que plasman o futuro máis próximo é do pago a través do móbil. Para isto, é necesario que os operadores dispoñan das súas aplicacións “wallet” que aproban virtualmente tarxetas de crédito, a dispoñibilidade e acceso dun teléfono móbil con NFC e que os comercios posúan datáfonos capaces de actuar con esta tecnología. Polo momento, España conta cun 2% de comercios cun terminal NFC e unha proporción parecida de móbiles en mans dos consumidores. Porén, Visa e os principias bancos están facendo amplios esforzos por implantar esta tecnoloxía nos tres principais teleoperadores (Movistar, Vodafone e Orange) neste mesmo verán.

A cidade condal despídese mañá do maior show tecnolóxico neste momento só visto por uns poucos privilexiados. As entradas de acceso ó Congreso custan arredor duns 700€. A telefonía non entende de crises.

0 notas

PRÁCTICA 2. WORLD PRESS PHOTO: Johnny Haglund (2012)

Una joven wagenya pesca mediante un método ancestral: se sumerge con una red en los rápidos del río Congo y sujeta su captura con la boca, que es el modo más seguro para evitar que se escape. Los wagenya viven en un punto del río (cerca de la ciudad de Kisangani, en el norte de la República Democrática del Congo) donde los bancos de roca crean una serie de cataratas. Es un pueblo pescador desde hace generaciones.
Resultoume un pouco complicado decantarme por unha soa fotografía, pero creo que esta pode dar máis “xogo”.
Sen dúbida, cando vin esta foto o que máis me chamou a atención foi o neno ó suxeitar o pez coa súa boca máis a mirada que transmite cara a cámara. Unha vez que amplias a foto, o fondo resulta moito máis impactante ó percibirse o movemento das cataratas e, especialmente, sobresae unha figura na esquerda da fotografía que parece asemellarse a unha persoa case afogada (Non teño moi claro se realmente o é ou se é unha roca cunha prenda por riba. Admito que foi algo que despertou a miña curiosidade cando a vin nun primeiro momento e, por uns instantes, esquecinme por completo da protagonista da fotografía). 
O pé de foto nos sitúa nunha historia e lugar en concreto, pero se prescindiramos deste elemento poderíamos deducir os motivos polos cales ten unha rede colgada no pescozo e o motivo polo cal suxeita o pez coa boca. 
 A súa vez, o fotógrafo parece aproveitar o recurso das gotas de agua caídas no obxetivo da cámara para dar unha maior sensación da dureza extrema ademáis das condicións climatolóxicas adversas coas que executa o seu traballo.

PRÁCTICA 2. WORLD PRESS PHOTO: Johnny Haglund (2012)

Una joven wagenya pesca mediante un método ancestral: se sumerge con una red en los rápidos del río Congo y sujeta su captura con la boca, que es el modo más seguro para evitar que se escape. Los wagenya viven en un punto del río (cerca de la ciudad de Kisangani, en el norte de la República Democrática del Congo) donde los bancos de roca crean una serie de cataratas. Es un pueblo pescador desde hace generaciones.

Resultoume un pouco complicado decantarme por unha soa fotografía, pero creo que esta pode dar máis “xogo”.

Sen dúbida, cando vin esta foto o que máis me chamou a atención foi o neno ó suxeitar o pez coa súa boca máis a mirada que transmite cara a cámara. Unha vez que amplias a foto, o fondo resulta moito máis impactante ó percibirse o movemento das cataratas e, especialmente, sobresae unha figura na esquerda da fotografía que parece asemellarse a unha persoa case afogada (Non teño moi claro se realmente o é ou se é unha roca cunha prenda por riba. Admito que foi algo que despertou a miña curiosidade cando a vin nun primeiro momento e, por uns instantes, esquecinme por completo da protagonista da fotografía).

O pé de foto nos sitúa nunha historia e lugar en concreto, pero se prescindiramos deste elemento poderíamos deducir os motivos polos cales ten unha rede colgada no pescozo e o motivo polo cal suxeita o pez coa boca.

 A súa vez, o fotógrafo parece aproveitar o recurso das gotas de agua caídas no obxetivo da cámara para dar unha maior sensación da dureza extrema ademáis das condicións climatolóxicas adversas coas que executa o seu traballo.

2 notas

MICHELLE MCLOUGHLIN. United States.
On the morning of December 14th I received a call on my way to another assignment for Reuters redirecting me to Newtown as there was a report of a shooting at a school. When I arrived on site there was very little information as to what had happened. Early reports were the principal had been shot but nothing was confirmed.  Although there were hundreds of emergency personnel on scene it was eerily calm at the Sandy Hook firehouse where parents were going to reunite with their children.  This image was taken within 15 minutes of arriving in Sandy Hook. I was trying to ascertain what was happening, there were many rumors circulating and very little concrete information. I noticed two adults hugging a young boy and made a few frames of them and then noticed the boy and a young girl move to the side of the street in-between some police cars. I kept watching them while trying to figure out what was happening and noticed the girl, who I now know is fourth-grader Kelly Collier put her arm around her brother Henry, a first-grader. I was drawn to how Kelly appeared so calm and her actions like that of an adult protecting their child. I later found out both children had been in the school at the time of the shooting. It was approximately an hour and half after I took the image we began to learn the full scope of the events that unfolded at Sandy Hook Elementary School that day.”  Canon EOS 5D Mark II, lens 70-200mm at 200mm, f7.1, 1/64, ISO 320  Caption: First-grader Henry Terifay and his sister, fourth-grader Kelly Terifay, wait outside Sandy Hook Elementary School after a shooting in Newtown, Connecticut. 

Análise fotográfica:
O motivo de elección desta fotografía foi porque chamoume moito a atención cando a vin destacada nos principais informativos. O impacto que me produciu nese momento fixo que me decantase por ela.
O punto principal da fotografía son os dous rapaces e a xestualidade dos mesmos. Denotan unha sensación de tristeza, angustia e incredulidade. Polo feito de sexa uns nenos os que mostren este tipo de actitude, o punto de atención é moito máis impactante cara o lector. As miradas sempre son puntos de interese nunha fotografía.
Como indicamos anteriormente, o foco de atención céntrase nos xestos dos cativos, como a nena abraza o seu irmán. O feito de que a súa man apareza desenfocada produce unha sensación de movemento á hora de consolalo polo que está vendo. Polo tanto, os puntos fortes céntranse na posición, na mirada do neno e a cabeza cara abaixo da rapaza. Polo tanto, son os elementos principais de atención.
A súa vez, o fondo tamén nos quere transmitir algo. As árbores sen follas e o tono marrón que predomina na fotografía fannos supoñer que o acontecemento produciuse en inverno, pero tamén denota unha maior sensación de frialdade. Por outro lado, percíbese unha menor nitidez na profundidade debido a que a fotografía foi realizada cun teleobxectivo.
O uso das liñas veñen dadas polo fondo. Neste caso, polos troncos das árbores. Son as que marcan a orde de lectura e o ritmo da fotografía. A iluminación da mesma é natural indicándonos que foi tomada pola mañá.
Se esta fotografía fose vista sen unha contextualización previa, a mensaxe sería totalmente distinta xa que non saberíamos o verdadeiro motivo polo que manifestan esta actitude, anteriormente comentada. O feito de saber que son irmáns da maior sensación de acercamento, protección e emoción. Ademáis, coñecemos que a fotografía foi tomada 15 minutos despois do tiroteo, polo que esa inmediatez fai percibir un sentimento de proximidade o que estaba sucedendo e a reacción dos propios implicados no lugar do feito. Sen dúbida, é unha fotografía moi diferente as que estamos acostumados en este tipo de acontecementos. Ten moita forza pola xestualidade dos nenos, así como o pé de foto onde se aportan máis datos que fannos entender esa manifestación por parte dos protagonistas.
 

MICHELLE MCLOUGHLIN. United States.

On the morning of December 14th I received a call on my way to another assignment for Reuters redirecting me to Newtown as there was a report of a shooting at a school. When I arrived on site there was very little information as to what had happened. Early reports were the principal had been shot but nothing was confirmed. 

Although there were hundreds of emergency personnel on scene it was eerily calm at the Sandy Hook firehouse where parents were going to reunite with their children. 

This image was taken within 15 minutes of arriving in Sandy Hook. I was trying to ascertain what was happening, there were many rumors circulating and very little concrete information. I noticed two adults hugging a young boy and made a few frames of them and then noticed the boy and a young girl move to the side of the street in-between some police cars. I kept watching them while trying to figure out what was happening and noticed the girl, who I now know is fourth-grader Kelly Collier put her arm around her brother Henry, a first-grader. I was drawn to how Kelly appeared so calm and her actions like that of an adult protecting their child. I later found out both children had been in the school at the time of the shooting. It was approximately an hour and half after I took the image we began to learn the full scope of the events that unfolded at Sandy Hook Elementary School that day.” 

Canon EOS 5D Mark II, lens 70-200mm at 200mm, f7.1, 1/64, ISO 320 

Caption: First-grader Henry Terifay and his sister, fourth-grader Kelly Terifay, wait outside Sandy Hook Elementary School after a shooting in Newtown, Connecticut. 

Análise fotográfica:

O motivo de elección desta fotografía foi porque chamoume moito a atención cando a vin destacada nos principais informativos. O impacto que me produciu nese momento fixo que me decantase por ela.

O punto principal da fotografía son os dous rapaces e a xestualidade dos mesmos. Denotan unha sensación de tristeza, angustia e incredulidade. Polo feito de sexa uns nenos os que mostren este tipo de actitude, o punto de atención é moito máis impactante cara o lector. As miradas sempre son puntos de interese nunha fotografía.

Como indicamos anteriormente, o foco de atención céntrase nos xestos dos cativos, como a nena abraza o seu irmán. O feito de que a súa man apareza desenfocada produce unha sensación de movemento á hora de consolalo polo que está vendo. Polo tanto, os puntos fortes céntranse na posición, na mirada do neno e a cabeza cara abaixo da rapaza. Polo tanto, son os elementos principais de atención.

A súa vez, o fondo tamén nos quere transmitir algo. As árbores sen follas e o tono marrón que predomina na fotografía fannos supoñer que o acontecemento produciuse en inverno, pero tamén denota unha maior sensación de frialdade. Por outro lado, percíbese unha menor nitidez na profundidade debido a que a fotografía foi realizada cun teleobxectivo.

O uso das liñas veñen dadas polo fondo. Neste caso, polos troncos das árbores. Son as que marcan a orde de lectura e o ritmo da fotografía. A iluminación da mesma é natural indicándonos que foi tomada pola mañá.

Se esta fotografía fose vista sen unha contextualización previa, a mensaxe sería totalmente distinta xa que non saberíamos o verdadeiro motivo polo que manifestan esta actitude, anteriormente comentada. O feito de saber que son irmáns da maior sensación de acercamento, protección e emoción. Ademáis, coñecemos que a fotografía foi tomada 15 minutos despois do tiroteo, polo que esa inmediatez fai percibir un sentimento de proximidade o que estaba sucedendo e a reacción dos propios implicados no lugar do feito. Sen dúbida, é unha fotografía moi diferente as que estamos acostumados en este tipo de acontecementos. Ten moita forza pola xestualidade dos nenos, así como o pé de foto onde se aportan máis datos que fannos entender esa manifestación por parte dos protagonistas.

 

Archivado en composición imagen reuters